35 در بارهء يك حديث مجعول ج 3 ص 249 . متن حديث : 3 - ب : هَارُونُ عَنِ ابْنِ صَدَقَةَ عَنْ جَعْفَرٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ عَلِيّاً صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِ سُئِلَ عَنْ أَسَافٍ وَ نَائِلَةَ وَ عِبَادَةِ قُرَيْشٍ لَهُمَا فَقَالَ نَعَمْ كَانَا شَابَّيْنِ صَبِيحَيْنِ وَ كَانَ بِأَحَدِهِمَا تَأْنِيثٌ وَ كَانَا يَطُوفَانِ بِالْبَيْتِ فَصَادَفَا مِنَ الْبَيْتِ خَلْوَةً فَأَرَادَ أَحَدُهُمَا صَاحِبَهُ فَفَعَلَ فَمَسَخَهُمَا اللَّهُ حَجَرَيْنِ فَقَالَتْ قُرَيْشٌ لَوْ لَا أَنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى رَضِيَ أَنْ يُعْبَدَا مَعَهُ مَا حَوَّلَهُمَا عَنْ حَالِهِمَا . متن سخن علامه طباطبائى ( ره ) : الحديث موضوع و هو قصة تاريخية خرافية . ترجم حديث : از على ( ع ) دربار دو بت كه مردم قريش آن ها را عبادت مى كردند ، بنام « اساف » و « نائله » ، و علّت پرستش آن دو ، پرسيدند . فرمود : بلى آن دو دو جوان خوشرو بودند ، يكى شان بيمارى روانى « تأنيث » داشت ، بر كعبه طواف مى كردند ، در كنار بيت خلوتى پيدا كردند ، يكى نسبت به آن ديگرى اراد بد كرد ، و كرد . خداوند آن دو را به صورت دو سنگ مسخ كرد . قريش گفتند : اگر خداوند راضى نبود به همراه آن دو پرستش شود ، آن ها را به اين صورت در نمى آورد .